یادداشت| از شایسته سالاری تا انقلابی گری
دولتها برای انتخاب افراد در جایگاه های حساس و مسئولیتهای اجرایی باید مقوله شایسته سالاری را با نگاه انقلابی و انقلابیگری مورد توجه قرار دهند کشور در برهههای زمانی متفاوت در حوزه های اجرایی مختلف دچار خلاء شده و صدمات نامطلوبی را تجربه کرده است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، یکی از مقولههای مهم و قابل تأمل که از زمان پیامبر(ص) به آن توجه ویژه داشتند و تا امروز و آینده از اهمیت بسزایی برخوردار بوده است و در صورت رعایت آن توانسته کارکرد و هدف اساسی تعیین شده را به درستی به نتیجه برساند مقوله «شایستهسالاری» است که امروزه باید بیش از هر عملی از آن به عنوان یک سیاست کلی و اصلی در پیشبرد برنامه ها استفاده کرد.
در حال حاضر به طور مثال دولتها برای انتخاب افراد در جایگاه های حساس و مسئولیتهای اجرایی باید مقوله شایسته سالاری را با نگاه انقلابی و انقلابیگری مورد توجه قرار دهند، زیرا هر زمان که به این موضوع توجه کافی نشده است کشور در برهههای زمانی متفاوت در حوزه های اجرایی مختلف از کوچکترین تا بزرگترین جایگاه دچار خلاء شده و صدمات جبرانناپذیری را تجربه کرده است.
انتخاب افراد پرهیزکار از نکات بسیار مهم است چرا که هر فرد در هر جایگاه و سمتی که قرار است فعالیت کند باید عالم بر کار و دارای تخصص مکفی در اجرای مسئولیتی که بر عهده می گیرد را داشته باشد. در این میان انقلابی گری و انقلابی بودن افراد در کشور جمهوری اسلامی ایران از گزینههای مهم است؛ چرا که برای انتخاب افراد باید گزینشگران به این حجت شرعی برسند که از هر لحاظ فرد منتخب پیرو خط امام و ولایت بوده و در مسیر حرکتی و ریلگذاری انقلاب اسلامی گام بردارد.
از زمان انقلاب اسلامی تاکنون دولتهای بسیاری توسط افراد مختلف بر سر کار آمده اند و هر کدام بر اساس تواناییها و انتخاب اعضای کابینه خود در حوزههای مختلف بخشی از آنچه باید اتفاق میافتاد را اجرایی کردند اما با نگاهی اجمالی به گذشته متوجه خواهیم شد که هر کدام از دولتها در هر زمان بر اساس شرایط کشور تلاش خود را با بهره مندی و استفاده حداکثری از افراد شایسته در حوزه های مختلف فعالیت های خوبی انجام دادند اما اگر به کارنامه 4 ساله یا بهتر بگویم 8 ساله دولتها نگاه کنیم به این نتیجه خواهیم رسید که دولتهایی که در خط نظام و بر اساس رهنمود های امام راحل(ره) و ولایت فقیه در ریل آینده نگری نظام اسلامی حرکت کردند با نتایج و موفقیتهای قابل تاملی که مورد نظر سیاست های جمهوری اسلامی بود رسیدند.
ناگفته نماند در ابتدای شروع بهکار دولتها و حتی در میان راه رهبر عظیم الشأن انقلاب اسلامی در موقعیتهای حساس و در دیدارهای مختلف و متنوع با اقشار جامعه و حتی دولتمردان توصیهها و تاکیدات به موقع و قابل تاملی را تذکر داده و اشاره میکنند که اجرای گام به گام آن توانسته و میتواند کشور را در مسیر درست حرکتی قرار دهد. این موضوع در حالی است که اهمیت هدایتگری و راهبردی که تاکنون انجام شده است جمهوری اسلامی ایران را تاکنون پایدار و در برابر دشمنیها و بدعهدیها موفق بگرداند تا جایی که امروز از این کشور به عنوان محور مقاومت نام برده میشود و نقش محوری در خنثیسازی شرارتها و نسلکشیها بر علیه مردم مظلوم کشوری همچون فلسطین دارد.
باید به چند نکته اساسی اشاره کنم اول اینکه به فرموده مقام معظم رهبری «تنها راه رسیدن به پرچمداری علمی جهان فعالیتهای تحقیقاتی و پژوهشی دانشگاهی است» و دوم اینکه باید کشور در همه زمینه های دفاعی، نظامی، علمی، کشاورزی، مهندسی، عمرانی و هستهای به درجه و سطحی برسد که به معنای واقعی کلمه به عنوان ایران قوی در همه مجامع از آن نام برده شود. یکی از ویژگیهای منحصر به فرد کشور ایران که آن را از دیگر ملتها متمایز می کند همراهی و پشتیبانی تمام قد مردم از نظام اسلامی است که طی 4 دهه اخیر در همه صحنهها به میدان آمدند و با حمایت قاطع و اعلام انزجار با شعارهایی از کیان اسلامی دفاع کردند.
امروز جمهوری اسلامی ایران به مصاف تزویر رفته است که بدترین آفت دین است. تزویر با لباس دیانت و تقوا به میدان می آید تزویر سکه ای دو رو است که بر یک روی آن نام خدا و بر روی دیگرش نقش ابلیس است که افراد سادهلوح خدایش را می بینند و اهل معرفت ابلیسش را میبینند و نقل است: و چه خون دلها خورد علی از دست این جماعت ساده لوح و آیه خوان و به ظاهر متدین. این موضوع حکایت افرادی است که دم از مذاکره و ارتباط با ابلیس های زمانه را می زنند. این در حالی است که نقشه راه از سوی فرمانده قوا ترسیم شده است و مسیر هموار نشان داده شده و تنها باید در ریل نظام اسلامی حرکت کرد.
براى اینکه کشور اسلامى- به طور کامل محقق شود، احتیاج است که دستگاه حاکمه کشور در عمل خود، در سازماندهى خود و در چگونگى رفتار خود، به طور کامل اسلامى عمل کند؛ که در این باره مقام معظم رهبری چند سال قبل سخنرانی کرد که مرحله ى بعد از نظام اسلامى، دولت اسلامى است.
در این راه هم حرکت انجام شد مسئولان مومنى، وزراى خوبى، نمایندگان خوبى، روساى جمهور با ایمانى، یکى پس از دیگرى امور کشور را بر عهده گرفتند؛ اما دولت اسلامى که بتواند مقاصدى را که ملت ایران و انقلاب عظیم آنها داشت، تأمین کند، دولتى است که در آن رشوه نباشد، فساد ادارى نباشد، ویژه خوارى نباشد، کمکارى نباشد، بى اعتنایى به مردم نباشد، میل به اشرافى گرى نباشد، حیف و میل بیت المال نباشد، و دیگر چیزهایى که در یک دولت اسلامى لازم است. در تعالیم امیرالمومنین(ع) در نهج البلاغه، همه اینها وجود دارد.
نگویند اینها مربوط به هزار و چهارصد سال قبل است. این حرفهاى تکرارى و شبهههاى صدها بار رد شده را بعضى ها باز تکرار مى کنند. حقایق بشرى و اصالت هاى بشرى با گذشت زمان تغییر پیدا نمىکنند. انسانها از اول تاریخ تا امروز و از امروز تا پایان دنیا، همیشه عدالت را دوست داشتهاند و به عدالت نیازمند بوده اند؛ این تغییر پیدا نمىکند. انسانها از اول تاریخ تا امروز و از امروز تا آخر دنیا به مسئولانى که نسبت به آنها وفادار باشند، در خدمت آنها باشند و براى آنها صادقانه عمل کنند، احتیاج دارند؛ اینها که تغییرپذیر نیست. درس امیرالمومنین(ع) در نهج البلاغه ناظر به این چیزهاست.
این اصالتها و این ثوابتِ حیات بشرى در طول تاریخ را امیرالمؤمنین(ع) بیان مىکند؛ ما آنها را مى خواهیم؛ والّا ما که نمىگوییم اگر خواستیم از این شهر به آن شهر برویم، مثل زمان امیرالمؤمنین(ع) برویم؛ نه، حالا با هواپیما بروید، ممکن است 10 سال دیگر با یک وسیله بسیار تندروتر از هواپیما حرکت کنید. آن روز، نامه مىفرستادند، که دو ماه در راه بود؛ امروز شما با اینترنت لحظه به لحظه با آن طرف دنیا حرف مى زنید. اینها متغیرات است، اما عدالت و صلاح مسئولان همیشه لازم است؛ حیف و میل نکردن اموال مردم که دست من و امثال من است، همیشه لازم است؛ اینکه تغییرپذیر نیست.
برای پشت سر گذاشتن این مراحل و رسیدن به جامعه ایده آل همت، تلاش و نگاه درست همه آحاد مردم و مسئولین نیاز است هر فرد به سهم خود و به اندازه توان؛ نباید فقط از یک طرف توقع داشت و سهم خود را در رسیدن به این نقطه فراموش کرد. اگر همه با هم به این سمت حرکت کنیم رسیدن سریعتر و بهتر خواهد بود اما یکی از مشکلها این است که نقش خود را فراموش کرده ایم.
یادداشت از حجت عابدی اصل، فعال رسانه
انتهای پیام/